Zima przyjdzie w listopadzie. Umowa powinna w październiku.

Właściciel nieruchomości — ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (art. 5 ust. 1 pkt 4) nakazuje uprzątnięcie błota, śniegu i lodu z dróg dla pieszych położonych bezpośrednio przy granicy nieruchomości. W praktyce wspólnoty obowiązek realizuje zarządca przez firmę utrzymaniową. Wyjątek: odcinki z dopuszczonym płatnym postojem. Za szkodę na oblodzonym chodniku odpowiada zobowiązany — stąd waga OC wykonawcy i rejestru akcji.

Ryczałt sezonowy (gotowość + wszystkie akcje + materiał) dla chodników to orientacyjnie 2,5–6 zł/m² miesięcznie w sezonie, dla parkingów sprzętem — mniej per m². Model „za akcję" (150–400 zł za wyjazd przy małym obiekcie) opłaca się w łagodne zimy, ale przenosi ryzyko śnieżnego sezonu na zamawiającego i bywa zawodny w szczycie opadów, gdy wykonawcy obsługują najpierw ryczałtowych.

Do końca października. Po pierwszym opadzie rynek się zamyka: dobrzy wykonawcy mają komplet ryczałtów, a ceny interwencyjne rosną. Umowa powinna określać czas reakcji od wystąpienia opadu, zakres (chodniki, dojścia, parking, posypywanie), materiał i prowadzenie rejestru akcji — to on broni zarządcę przy roszczeniu poślizgowym.

Najczęściej mieszanką: piasek daje szorstkość od razu, komponent soli topi cienkie oblodzenie. Czysta sól działa szybko, ale niszczy nawierzchnie, zieleń i łapy zwierząt — część gmin ogranicza jej stosowanie w regulaminach. Przy posesjach z zielenią i nowej kostce rekomendujemy przewagę piasku i usuwanie mechaniczne przed posypaniem.

To także odpowiedzialność właściciela/zarządcy obiektu (bezpieczeństwo użytkowania — Prawo budowlane). Procedura: natychmiastowe wygrodzenie strefy zagrożenia, zgłoszenie do usunięcia (prace wysokościowe wykonuje ekipa z uprawnieniami), wpis do rejestru. Checklista zimowa w narzędziu ma dla tego osobny punkt — z doświadczenia to on ratuje przed największymi roszczeniami.